หลังจากดองบล็อกมาเกือบปี ดองแท็กมาอีกนานเหลือเกินนจนงงๆกะเมนูหาที่เขียนตั้งนานว่าอยู่แท็บไหน ในที่สุดก็ได้ฤกษ์อัพซะที เอาเรื่องไรดีหว่า - -"

1. จำได้ว่าตอนป.1 เป็นปีแห่งความซวยมากๆ แล้วทำให้เราฝังใจเลยอันแรกคือยืนดูลุงภารโรงตัดหญ้าอยู่ดีๆ ไอ้เครื่องตัดหญ้าเนี่ยก็ดันไปตัดโดนหินมั้งมันเลยกระเด็นมาข้ามหัวพี่ที่ยืนอยู่ข้างหน้ามาตกใส่หัวเรา ตอนนั้นยังไม่เป็นไรนะ แต่พอเอามือจับหัวเห็นเลือดเต็มมือเท่านั้นแหละร้องไห้รีบไปหาห้องพยาบาลเลย ทุกวันนี้เวลาเห็นไอ้เครื่องแบบนั้นก็จะกลัวๆรีบเดินไปอย่างเร็ว อ้อแล้วก็มีไปเล่นๆกะน้องตกท่อหมู่บ้านไปมิดหัวฟันหักสองซี่อีกตะหากขึ้นก็ไม่ได้ ต้องไปตามคนมาช่วย

2. เราเคยกินชานมไข่มุกแล้วปรากฏว่าท้องเสียแบบอาหารเป็นพิษคือทั้งปวดท้อง จะอ๊วก(ทั้งที่ไม่เคยเป็นมาเลยนะนี่) แถมมันดันเสียบนเครื่องบิน เลยได้ประสบการณ์ที่แย่มากๆ เดินไปๆมาๆกลัวก็กลัวว่าเครื่องมันจะลงรึยังน๊อ ห้องน้ำก็ไม่ได้น่าเข้าเลยอ่ะสั่นๆไปมา ตั้งแต่นั้นมาก็แทบไม่ซื้อกินอีกเลยด้วยความจำที่ฝังใจ

3. แม้ว่าเพื่อนๆจะบ่นๆเรื่องลายมือเราสุดๆ แต่เราเคยเป็นตัวแทนโรงเรียนจากเจ็ดห้องเลยนะ(ภูมิใจๆ) ไปแข่งคัดไทย แต่ผลก็... อิอิ แพ้น่ะสิ

4. จำได้ว่าตอนม.สามอ่ะ คนที่จะเรียนต่อ ม.สี่ ถ้าได้เกรดดีจะได้ทุนโรงเรียน แล้วปรากฏว่าหลังจากคิดๆกันแล้ว ถ้าวิชาศิลปะเนี่ยออกมาได้ 3 จะไม่ได้กัน ก็เลยวางแผนเปลี่ยนเกรดกัน 7 คนดูต้นทางหาใบคะแนนอะไรกันคนละหน้าที่แล้วจะมีเพื่อนคนนึงที่ปลอมลายมือคนเก่งมากๆให้เค้าเขียน แล้วมันก็สำเร็จไปด้วยดี แล้วปรากฏว่าพอ ม.สี่เพื่อนก็อยากเปลี่ยนของเค้าอีกแต่ว่าครั้งนั้นเราไม่ต้องเปลี่ยนเลยแค่เป็นคนดูต้นทางเฉยๆอ่ะ แต่ผลครั้งที่สองคือ..เพื่อนบวกเลขผิดเลยได้เกรดเดิมอยู่ดี แล้วพอจบมาก็รู้สึกผิดๆเลยไปสารภาพกะครูอีกคนกัน

5. ถ้าเกิดว่าเราเครียดๆหงุดหงิดๆนอนน้อย จะชอบมากกินพวกช็อคโกแลต หนมปังไรงี้ ขอให้ปากได้กัดๆอะไรก็พออ่ะแต่ต้องไม่ใช่ข้าวนะ แล้วผลที่ตามมาเนี่ยก็คือสิวขึ้นน้ำหนักก็ขึ้น เลยเป็นคนที่น้ำหนักจะ ขึ้นลงในช่วง 10 กก. แต่ถ้าโกรธคนไรงี้จะพยายามหาทางออกเขียนบ้าง พูดกะตัวเองหน้ากระจก(ออกแนวโรคจิตแฮะ)

ในที่สุดก็ครบซะทีนึกตั้งนานว่าจะเขียนไรมั่งดี แต่รู้สึกว่าเพื่อนๆจะโดนแท็กกันหมดแล้วแฮะ เลยหาเหยื่อต่อไม่ได้เลยอ่ะ